
Migawka
Metoda ta sprawdzała się doskonale dla stosunkowo długich czasów ekspozycji. J^ecz gdy naświetlanie w czasie mniejszym niż sekunda stało się normą, wymagana stała się mechaniczna migawka z możliwością zmiany czasu otwarcia.
Współczesny aparat fotograficzny zaopatrzony jest w migawkę pozwalającą uzyskać czasy naświetlania od 1/1000 do 1 sekundy i więcej. Dłuższe czasy uzyskiwane są w trybie ręcznego sterowania otwarciem migawki. Niektóre migawki są urządzeniami czysto mechanicznymi, podczas gdy inne, w bardziej wymyślnych aparatach, są sterowane elektronicznie przez specjalne procesory.
Prócz zmian czasu naświetlania, ilość światła docierającego do filmu, czyli ekspozycję, można kontrolować, zmieniając jeszcze jeden parametr -przesłonę. Otwór, przez który światło dociera do filmu, może być zmniejszany przy użyciu swego rodzaju mechanicznej źrenicy, czyli przesłony. Taką samą ekspozycję można uzyskać stosując duży otwór przesłony i krótki czas naświetlania, jak i mały otwór i długi czas naświetlania.


