Długość ogniskowej

Najprostsze aparaty fotograficzne (tzw. focus free) nie mają możliwości nastawiania ostrości. Mają one stałe obiektywy i wyposażone są w przesłonę o stosunkowo małym otworze. Głębia ostrości takiego układu jest duża, a ostrość nastawia się fabrycznie na nieskończoność, tak że na zdjęciach ostre są wszystkie przedmioty, za wyjątkiem tych znajdujących się bardzo blisko aparatu. W bardziej zaawansowanych aparatach odległość pomiędzy filmem a obiektywem może być zmieniana. Możemy ustawić ostrość na dowolnie wybrany fragment obrazu, co ma szczególne znaczenie przy pracy z dużymi otworami przesłony.

Istotną cechą obiektywu fotograficznego jest długość ogniskowej. Wyobraźmy sobie, że trzymamy obiektyw przed kartką, na której za jego pomocą uzyskaliśmy ostry obraz przedmiotu znajdującego się bardzo daleko (jak się często określa ..w nieskończoności"). Odległość między kartką a obiektywem jest wtedy właśnie równa długości ogniskowej tego obiektywu. Obiektywy o krótkiej ogniskowej należy trzymać bliżej kartki, aby obraz Stry; będzie on oczywiście stosunkowo mały. Na kartce o danym formacie zmieści się więc więk-sz\ fragment otoczenia niż przy zastosowaniu obiektywu o dłuższej ogniskowej. Stąd obiektywy krótkoogniskowe zwane są również szerokokątnymi. Obiektywy długoogniskowe z kolei obrazują mały wycinek otoczenia, powiększając go przy tym znacznie, jak luneta. Takie obiektywy noszą często nazwę teleobiektywów.

Używając obiektywu szerokokątnego można pokazać tłum, podczas gdy fotografując z tego samego miejsca teleobiektywem wyłowi się zeń pojedynczą postać. Wygodne w użyciu są obiektywy zmiennoogniskowe, fotograf może zmieniać ogniskową, nie zmieniając samego obiektywu.